Spis treści:
- Początek epidemii: od kiedy chorują pacjenci?
- Tragiczny bilans: tyle ofiar pochłonął wirus
- Oficjalny komunikat WHO
Początek epidemii: od kiedy chorują pacjenci?
Oficjalny komunikat o zagrożeniu pojawił się na początku maja tego roku. Dokładnie 5 maja 2026 roku WHO otrzymało pierwszy alarmujący alert z prowincji Ituri w Demokratycznej Republice Konga (DRK) o tajemniczej chorobie o wysokiej śmiertelności (w ciągu zaledwie czterech dni zmarło tam czterech medyków).
Dochodzenie epidemiologiczne i testy laboratoryjne z 15 maja 2026 roku potwierdziły czarny scenariusz: to wybuch siedemnastej już w historii DRK epidemii Eboli.
Pierwszym zidentyfikowanym pacjentem (tzw. przypadkiem zerowym) był pracownik ochrony zdrowia, u którego gorączka i krwotoki pojawiły się 24 kwietnia 2026 roku. Choroba zdążyła już przekroczyć granice państwowe - pierwsze przypadki zawleczone przez podróżnych potwierdzono w sąsiedniej Ugandzie, a Czechy właśnie przygotowują się na przyjęcie amerykańskiego pacjenta, który mógł mieć kontakt z wirusem w Ugandzie, gdzie pracował jako lekarz.
Zobacz również:
Tragiczny bilans: tyle ofiar pochłonął wirus
Wirus rozprzestrzenia się w alarmującym tempie, a sytuację pogarsza fakt, że dotknął on regionów o dużej mobilności ludzi (m.in. obszary kopalniane). Według oficjalnych, zweryfikowanych danych odnotowano już ponad 500 podejrzanych przypadków zachorowań (w tym kilkadziesiąt potwierdzonych laboratoryjnie testami PCR).
Liczba zgonów gwałtownie wzrosła - szacuje się, że zmarło już co najmniej 130 osób.
Eksperci z Imperial College London oraz WHO ostrzegają, że rzeczywista skala epidemii jest niedoszacowana z powodu trudnego dostępu do niektórych regionów. Modele matematyczne wskazują, że prawdziwa liczba zakażonych może już przekraczać 1000 osób.
Większość zakażonych to osoby młode (między 20. a 39. rokiem życia), z czego ponad 60 proc. stanowią kobiety, które najczęściej opiekują się chorymi bliskimi w domach.
Oficjalny komunikat WHO
Dyrektor Generalny WHO podjął decyzję o ogłoszeniu obecnej epidemii zagrożeniem zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym (PHEIC). To najwyższy formalny stan alarmowy, jaki organizacja może wprowadzić.
WHO podkreśla, że obecną epidemię wywołał konkretny podgatunek patogenu - wirus Bundibugyo (BVD). W przeciwieństwie do popularnego szczepu Zaire, dla szczepu Bundibugyo nie ma obecnie zatwierdzonych, licencjonowanych szczepionek ani leków celowanych. Całe leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej.
WHO ocenia ryzyko rozprzestrzeniania się choroby jako bardzo wysokie na poziomie krajowym i regionalnym, natomiast ryzyko o charakterze globalnym jest na ten moment określane jako niskie.
