Do działania społecznego pchały ją doświadczenia z dzieciństwa - bardzo słaby wzrok, albinizm oraz bariery architektoniczne i społeczne, które obserwowała. W szkole integracyjnej miała kontakt z osobami z różnymi niepełnosprawnościami i trudnymi doświadczeniami, angażowała się w samorząd klasowy i zbiórki charytatywne. Wspomina też, że już jako dziecko oglądała obrady Sejmu Dzieci i Młodzieży i myślała o udziale w takim wydarzeniu.
Diagnozę ADHD Alicja otrzymała około dwa i pół roku temu, po sugestii terapeutki swojej cioci, która opowiadała na terapii o jej zachowaniu. Bazan przyznaje, że wcześniej miała "bardzo stereotypowe" i krzywdzące wyobrażenia o ADHD, kojarząc je głównie z nadruchliwymi chłopcami i problemami wychowawczymi. Dopiero gdy zaczęła oglądać rozmowy z ekspertami, czytać artykuły i uczestniczyć w grupach internetowych, wiele jej doświadczeń zaczęło się "zgadzać" i zdecydowała się na diagnozę. Proces przebiegł szybko dzięki zwolnionemu terminowi u specjalisty. Dziś studiuje psychologię i pedagogikę specjalną, działa w stowarzyszeniu osób dorosłych z ADHD Atentio, w Polskim Związku Niewidomych i fundacjach, a jednocześnie podkreśla, że ma skłonność do brania na siebie wielu obowiązków, które zazwyczaj sama lubi.
