Spis treści:
- Dlaczego suszone śliwki pomagają na zaparcia?
- Polifenole i potas wspierają organizm
- Mogą pomagać chronić kości
- Słodkie, ale nadal wymagają umiaru
- Nie każdy będzie dobrze je tolerował
Dlaczego suszone śliwki pomagają na zaparcia?
Za najbardziej znane działanie suszonych śliwek odpowiada połączenie błonnika i sorbitolu. Błonnik zwiększa objętość treści jelitowej, natomiast sorbitol - naturalnie występujący alkohol cukrowy - przyciąga wodę do jelit. W efekcie stolec może stać się bardziej miękki, a wypróżnianie łatwiejsze.
W randomizowanym badaniu spożywanie 80 lub 120 g suszonych śliwek dziennie zwiększało masę stolca. W grupie jedzącej 80 g odnotowano również większą częstotliwość wypróżnień niż w grupie kontrolnej. Inne badania wskazywały, że suszone śliwki mogą być skutecznym elementem dietetycznego postępowania przy łagodnych i umiarkowanych zaparciach. Ich włączenie do diety zaleca również Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej.
Nie należy jednak traktować 80 g jako obowiązkowej porcji dla każdego. U części osób taka ilość może wywołać wzdęcia, przelewanie w brzuchu lub biegunkę. Znacznie bezpieczniej zacząć od kilku sztuk i stopniowo zwiększać porcję, pamiętając jednocześnie o odpowiednim nawodnieniu.
Zobacz również:
Polifenole i potas wspierają organizm
Suszone śliwki są źródłem polifenoli, czyli związków roślinnych o właściwościach przeciwutleniających. Pomagają one ograniczać działanie wolnych rodników i mogą wpływać na procesy zapalne zachodzące w organizmie. Owoce te dostarczają również potasu - pierwiastka potrzebnego do prawidłowej pracy mięśni, układu nerwowego i serca.
Dieta obfitująca w potas pomaga równoważyć niekorzystny wpływ nadmiaru sodu na ciśnienie krwi. Nie warto jednak przypisywać samym śliwkom działania chroniącego przed nadciśnieniem lub chorobami serca. Największe znaczenie ma całokształt diety, aktywność fizyczna i ograniczenie soli.
Wyniki badań dotyczących cholesterolu, glikemii i innych parametrów metabolicznych nie są jednoznaczne. W jednym z rocznych badań spożywanie 50 lub 100 g suszonych śliwek dziennie nie zmieniło istotnie poziomu lipidów ani wskaźników kontroli glukozy. Suszone owoce mogą więc zastępować słodycze, ale nie powinny być przedstawiane jako sposób na leczenie podwyższonego cukru lub cholesterolu.
Mogą pomagać chronić kości
Jednym z ciekawszych kierunków badań jest wpływ suszonych śliwek na układ kostny. Zawierają one między innymi witaminę K, bor i związki fenolowe uczestniczące w procesach związanych z przebudową kości.
W badaniu trwającym 12 miesięcy porcja 50 g dziennie pomagała kobietom po menopauzie utrzymać gęstość mineralną kości biodra. Podobne korzyści obserwowano także we wcześniejszych badaniach z udziałem starszych kobiet z osteopenią. Nowsze analizy wskazują jednak, że wyniki poszczególnych prac są zróżnicowane. Suszone śliwki mogą być zatem elementem profilaktyki, ale nie zastąpią wapnia, witaminy D, ćwiczeń obciążeniowych ani leczenia osteoporozy.
Słodkie, ale nadal wymagają umiaru
Suszone śliwki zawierają naturalne cukry i mają więcej kalorii w małej objętości niż świeże owoce. Jednocześnie obecny w nich błonnik spowalnia trawienie i może przedłużać uczucie sytości. Nie oznacza to jednak, że można jeść je bez kontroli, zwłaszcza przy cukrzycy lub podczas diety redukcyjnej.
Można dodawać je do owsianki, jogurtu, sałatek, sosów, dań mięsnych albo domowych deserów. Namoczenie śliwek w wodzie sprawia, że stają się bardziej miękkie i łatwiejsze do zjedzenia, ale dla prawidłowej pracy jelit równie ważne jest regularne picie płynów.
Nie każdy będzie dobrze je tolerował
Sorbitol należy do fermentujących węglowodanów określanych jako FODMAP. U osób z zespołem jelita nadwrażliwego może nasilać gazy, wzdęcia, ból brzucha i biegunkę. W takiej sytuacji duża porcja suszonych śliwek, zamiast pomóc, może pogorszyć samopoczucie.
Przy przewlekłych zaparciach, krwi w stolcu, silnym bólu brzucha, niezamierzonej utracie masy ciała lub nagłej zmianie rytmu wypróżnień nie należy polegać wyłącznie na domowych metodach. Takie objawy wymagają konsultacji z lekarzem.
