Spis treści:
- Choroba Bruce'a Willisa - co wiemy?
- Pogłębiona diagnoza: otępienie czołowo-skroniowe (FTD)
- Wsparcie rodziny i opieka w ośrodku
- Czym jest anozognozja?
- Dlaczego anozognozja może być niebezpieczna?
Choroba Bruce'a Willisa - co wiemy?
W marcu 2022 roku rodzina Bruce'a Willisa poinformowała publicznie, że aktor cierpi na afazję - zaburzenie neurologiczne wpływające na zdolność mówienia, rozumienia języka, czytania i pisania. Afazja nie jest chorobą samą w sobie, lecz objawem uszkodzeń mózgu, często związanych z udarem, urazem głowy lub chorobami neurodegeneracyjnymi.
Z powodu postępujących trudności komunikacyjnych gwiazdor "Szklanej pułapki" podjął decyzję o zakończeniu kariery filmowej, co było ogromnym ciosem zarówno dla niego, jak i dla jego fanów.
Pogłębiona diagnoza: otępienie czołowo-skroniowe (FTD)
W lutym 2023 roku rodzina aktora przekazała kolejne, bardziej szczegółowe informacje. U Bruce'a Willisa zdiagnozowano otępienie czołowo-skroniowe (frontotemporal dementia - FTD). Jest to rzadka i nieuleczalna choroba neurodegeneracyjna, prowadząca do stopniowego zaniku komórek nerwowych w płatach czołowych i skroniowych mózgu.
FTD objawia się m.in.:
- zaburzeniami mowy i komunikacji,
- zmianami osobowości i zachowania,
- problemami z podejmowaniem decyzji,
- trudnościami w relacjach społecznych,
- stopniową utratą samodzielności.
Choroba ta różni się od bardziej znanej choroby Alzheimera - często pojawia się u osób młodszych, nawet przed 65. rokiem życia, i początkowo dotyka przede wszystkim zachowania oraz mowy.
Wsparcie rodziny i opieka w ośrodku
Bruce Willis może liczyć na ogromne wsparcie swoich bliskich. Jego żona Emma Heming Willis, była żona Demi Moore oraz dzieci regularnie informują opinię publiczną o stanie zdrowia aktora, dbając jednocześnie o jego prywatność i godność.
Żona aktora co jakiś czas udziela też wywiadów, w których opowiada o chorobie męża, by - jak sama tłumaczy - zwiększać społeczną świadomość na temat demencji i walczyć ze stygmatyzacją cierpiących na nią osób. Niedawno ujawniła, że od początku choroby Bruce'owi towarzyszy anozognozja. "Mózg nie potrafi zidentyfikować, co się z nim dzieje" - wyznała w nowym odcinku podcastu "Conversations With Cam". "Myślę, że postrzega swoją sytuację jako normę" - tłumaczyła.
Czym jest anozognozja?
Anozognozja to zaburzenie neurologiczne polegające na braku świadomości własnej choroby lub deficytów. Osoba dotknięta anozognozją nie zdaje sobie sprawy, że ma problemy zdrowotne, mimo wyraźnych objawów widocznych dla otoczenia.
Chory z anozognozją nie dostrzega swoich ograniczeń, zaprzecza chorobie lub bagatelizuje objawy, może uważać, że funkcjonuje całkowicie normalnie, często nie rozumie potrzeby leczenia czy rehabilitacji. Warto zrozumieć, że nie jest to świadome zaprzeczanie ani mechanizm obronny psychiki, lecz skutek uszkodzenia określonych obszarów mózgu.
Anozognozja występuje m.in. w przebiegu: udaru mózgu (szczególnie prawej półkuli), otępienia (np. choroby Alzheimera, otępienia czołowo-skroniowego), urazów czaszkowo-mózgowych, guzów mózgu lub chorób neurodegeneracyjnych.
Przykładami anozognozji są znane rodzinom chorych sytuacje, np. gdy osoba z demencją zaprzecza problemom z pamięcią a pacjent z zaburzeniami mowy uważa, że mówi poprawnie, mimo że otoczenie ma trudności ze zrozumieniem jego wypowiedzi.
Dlaczego anozognozja może być niebezpieczna?
Nieświadomość swojego stanu pozornie może być dla pacjenta dobra - bo nie odbiera mu radości z życia, nie powoduje zamartwiania się czy spadku nastoju ze względu na chorobę. Ale anozognozja, zwłaszcza u osób, które nie mają obok siebie profesjonalnego wsparcia i pełnego zaangażowania bliskich, znacznie utrudnia leczenie i rehabilitację, bo pacjent nie widzi potrzeby terapii. Może prowadzić do ryzykownych zachowań, np. prowadzenia samochodu mimo poważnych deficytów. Anozognozja jest też dużym obciążeniem dla opiekunów i rodziny.
Rodzina Bruce'a Willisa podkreśla, że mimo postępu choroby, gwiazdor nadal doświadcza chwil radości, spokoju i bliskości z najbliższymi. Od kilkunastu miesięcy na stałe przebywa w specjalistycznym ośrodku opiekuńczym.
Otwartość rodziny Willisa przyczynia się do zwiększenia świadomości społecznej na temat otępienia czołowo-skroniowego, choroby nieuleczalnej i postępującej, która może dotknąć każdego, a której przyczyny nie są do końca poznane.
