Kluczowe witaminy i składniki mineralne w diecie niemowlęcia – gdzie ich szukać?

Artykuł sponsorowany

Troska o odpowiednie żywienie maluszka jest dla każdego rodzica priorytetem
Troska o odpowiednie żywienie maluszka jest dla każdego rodzica priorytetemsponsorowane

Mleko mamy - jedyne i najlepsze w pierwszym półroczu życia

To ważne

Eksperci ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zalecają, żeby w pierwszym półroczu życia niemowlę było karmione wyłącznie piersią[1]. Po ukończeniu 6. miesiąca życia przychodzi czas rozszerzania jego jadłospisu. Pamiętaj jednak, że podstawą diety maluszka wciąż powinno być mleko mamy, a karmienie piersią można kontynuować nawet do 2. roku życia dziecka lub dłużej - ten czas jest zależny od decyzji i chęci zarówno mamy, jak i dziecka.

Zakończenie karmienia piersią - i co dalej?

Jakie witaminy i składniki mineralne powinny być obecne w diecie półrocznego niemowlęcia?

  • Witamina D -wspiera układ odpornościowyoraz zwiększa wchłanianie wapnia i fosforu w jelitach[2]. Jest wytwarzana w organizmie pod wpływem promieni słonecznych padających na skórę. W pożywieniu obecna jest np. w rybach lub produktach wzbogacanych o tę witaminę.
  • Witamina A - ma znaczenie dla odporności, ponadto jest kluczowa dla procesu widzenia. Dobrym źródłem witaminy A są warzywa i owoce, a także produkty mleczne, jaja czy ryby.
  • Witamina C - wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, a ponadto wpływa na zwiększenie przyswajania żelaza i wapnia[3]. Witaminę C można znaleźć przede wszystkim w owocach, zwłaszcza jagodowych, i warzywach.
  • Witamina E - wspiera ochronę komórek organizmu przed stresem oksydacyjnym. Można ją znaleźć m.in. w tłuszczach roślinnych, produktach zbożowych, mięsie czy przetworach mlecznych.
  • Tiamina (witamina B1) - ma duże znaczenie dla sprawnego funkcjonowania układu nerwowego oraz procesów metabolicznych[4]. Dobrym źródłem witaminy B1 jest przede wszystkim mięso.
  • Kwasy omega 3 (ALA i DHA) - są kluczowe dla dojrzewania układu nerwowego oraz funkcji poznawczych[5]. Ich źródłem są m.in. ryby i oleje roślinne.
  • Wapń - jego odpowiednia ilość w codziennej diecie ma znaczenie dla prawidłowego wzrostu dziecka[6]. Najbogatszym źródłem dobrze przyswajalnego wapnia jest mleko i jego przetwory.
  • Magnez - jest ważny dla prawidłowego rozwoju kości. Bogatym źródłem magnezu są produkty zbożowe, przetwory mleczne, ryby i niektóre warzywa.
  • Żelazo - ma duże znaczenie dla działania układu odpornościowego, a ponadto wspiera prawidłowy rozwój poznawczy[7]. Źródłem żelaza w żywności są mięso i podroby, jaja, a także suche nasiona roślin strączkowych.
  • Jod - wspiera rozwój poznawczy oraz wchodzi w skład hormonów tarczycy, kluczowych w prawidłowym rozwoju[8]. Najlepszym źródłem jodu są ryby morskie, a także mleko i jego przetwory oraz jaja.
  • Cynk - wspiera prawidłowy wzrost dziecka[9], a także układ odpornościowy, minimalizując ryzyko infekcji[10]. Cynk jest obecny w mięsie, podrobach, kaszach, a także jajach.
  • Selen - wspiera ochronę DNA, białek i lipidów przed uszkodzeniem oksydacyjnym. Źródłem selenu są podroby, ryby, mleko i jego przetwory oraz jaja.
  • Ryboflawina, biotyna i kwas pantotenowy - biorą udział w prawidłowym metabolizmie energetycznym[11]. Dobrym źródłem tych witamin są mięso, produkty zbożowe oraz jaja.

Wsparcie żywieniowe, gdy maluch nie jest karmiony piersią

  • wapń i witaminę D, niezbędne do prawidłowego rozwoju kości i zębów;
  • witaminy A, C i D dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego;
  • żelazo i jod, wspierające prawidłowy rozwój poznawczy;   
  • kwas ALA (omega 3), niezbędny do prawidłowego rozwoju mózgu i tkanki nerwowej;
  • DHA (omega 3), który wspiera prawidłowy rozwój wzroku[14] i mózgu;
  • specjalny błonnik NUTRIflor (GOS/FOS).
Masz sugestie, uwagi albo widzisz błąd?
W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie. Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.