Reklama

Choroba wieńcowa - komu zagraża?

Choroba niedokrwienna serca należy do najczęstszych schorzeń układu krążenia. W większości przypadków dotyka mężczyzn w wieku 40-55 lat, a ryzyko zachorowania na nią wzrasta z wiekiem. Jakie są przyczyny i objawy choroby wieńcowej? W jaki sposób się ją leczy? Dowiedz się, czytając poniższy artykuł.

Choroba wieńcowa - co to? Przyczyny

Przyczyną objawów w przebiegu choroby wieńcowej jest niedokrwienie mięśnia sercowego, które najczęściej pojawia się pod wpływem zwężenia przez blaszkę miażdżycową naczyń wieńcowych, które zaopatrują serce w krew. Przyczyną niedokrwienia może być także skurcz naczyń wieńcowych (jak to ma miejsce w dławicy Prinzmetala), zator bądź zapalenie tętnic, a także urazy i wady wrodzone naczyń wieńcowych.

Niedokrwienie mięśnia sercowego w przebiegu choroby wieńcowej spowodowanej miażdżycą może mieć charakter przewlekły lub ostry. U pacjentów z przewlekłą chorobą wieńcową, nazywaną też dławicą piersiową, blaszka miażdżycowa stale zwęża naczynia wieńcowe, co utrudnia przepływ krwi i upośledza dostarczanie tlenu do komórek mięśnia sercowego. Z biegiem czasu blaszka może się powiększać i coraz bardziej zwężać światło, niekiedy powodując całkowite zamknięcie naczynia. Ostre zespoły wieńcowe, nazywane inaczej zawałem serca, są spowodowane nagłym znacznym utrudnieniem przepływu krwi w naczyniu wieńcowym przez zakrzep.

Reklama

Choroba wieńcowa - objawy

Najbardziej charakterystycznym i często jedynym objawem przewlekłej choroby wieńcowej jest ból dławicowy. Pacjenci opisują go jako uciskający, gniotący ból w klatce piersiowej za mostkiem, który u niektórych chorych promieniuje do barku lub lewej nogi. Początkowo pojawia się on pod wpływem wysiłku fizycznego, stresujących sytuacji i zimna, na przykład po wyjściu z ciepłego domu w mroźny dzień. Ustępuje on po kilku minutach wypoczynku bądź po zażyciu nitrogliceryny. U niektórych pacjentów zamiast bólu przewlekłe niedokrwienie serca może wywoływać inne niespecyficzne objawy, takie jak duszność podczas wysiłku, przewlekłe zmęczenie, bóle brzucha i nudności.

Zawał serca ma zwykle dramatyczny przebieg - jego objawy są intensywne, pojawiają się nagle i szybko się nasilają. W 2019 roku ostre zespoły wieńcowe rozpoznano aż u 103 tysięcy Polaków. Chorzy przechodzący zawał serca odczuwają ból w klatce piersiowej podobny do bólu dławicowego, jednak jest on znacznie silniejszy, trwa dłużej (zwykle powyżej 20 minut) i nie ustępuje po nitroglicerynie. Może promieniować do żuchwy, lewego barku, nadbrzusza, okolicy pleców i łopatek. Bólowi często, bo aż u 40 proc. chorych, towarzyszy duszność i trudności w oddychaniu. Pacjent może być osłabiony, niekiedy pojawiają się zawroty głowy i omdlenia. Mimo że ból jest najczęstszym objawem zawału, występującym aż u 80 proc. chorych, może on u niektórych pacjentów się nie pojawić - wtedy dominuje ból brzucha, nudności i wymioty.

Leczenie choroby wieńcowej

Podstawowym celem terapii przewlekłej choroby wieńcowej jest ograniczenie postępu choroby i zmniejszenie dolegliwości pacjenta. Niezbędnym jej elementem jest zmiana stylu życia - zaprzestanie palenia, utrzymywanie zdrowej diety, aktywności fizycznej i masy ciała na prawidłowym poziomie mają udowodniony korzystny efekt na przebieg choroby. Samo rzucenie palenia tytoniu zmniejsza śmiertelność o 36 proc.

Wszyscy chorzy z rozpoznaną dławicą piersiową powinni stale przyjmować kwas acetylosalicylowy działający przeciwzakrzepowo, a także statynę, która ma na celu obniżenie stężenia cholesterolu i spowolnienie postępu miażdżycy. W doraźnym łagodzeniu bólu dławicowego bardzo skuteczna jest nitrogliceryna, która działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych. Dodatkowo lekarz może zadecydować o włączeniu leków, których celem jest zapobieganie nawrotom dławicy piersiowej - są to preparaty z grupy beta blokerów i blokerów kanału wapniowego. W przypadkach, kiedy nawroty dławicy występują często, można rozważyć wykonanie zabiegów inwazyjnych, na przykład rewaskularyzacji.

W terapii ostrych zespołów wieńcowych wykorzystuje się leki przeciwzakrzepowe, nitroglicerynę i beta blokery, zwłaszcza jeśli zawałowi towarzyszy trzepotanie bądź migotanie przedsionków. W przypadku zawału serca z uniesieniem odcinka ST przeprowadza się także leczenie fibrynolityczne, mające na celu rozpuszczenie skrzepu blokującego tętnicę wieńcową.

Zobacz także:

Jan Englert ma tętniaka aorty!

Kontakty z osobami niepełnosprawnymi. Jak nie popełnić nietaktu?

INTERIA.PL

W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie.
Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL