Skąd się bierze nietolerancja laktozy?

Jednym z rodzajów nietolerancji pokarmowej jest nietolerancja laktozy. Występuje, gdy organizm nie umie w prawidłowy sposób przetwarzać laktozy ze względu na niedostateczną ilość wytwarzanego enzymu laktaza. Objawia się zaburzeniami ze strony układu trawiennego po spożyciu produktów mlecznych zawierających laktozę. Są to przede wszystkim nudności, bóle brzucha oraz biegunki. Konieczne jest zastosowanie specjalnej diety.

Alaktazja

Wrodzona nietolerancja laktozy czyli alaktazja występuje od urodzenia. Organizm takiej osoby nigdy nie wytwarzał enzymu laktazy. Ten typ nieprawidłowości dotyczy bardzo małej ilości przypadków, ale objawia się ciężką biegunką już w pierwszych dniach życia, zaraz po spożyciu mleka matki lub mleka modyfikowanego. Konieczne jest od razu zastosowanie diety bezlaktozowej.

Pierwotna nietolerancja laktozy

Zależy przede wszystkim od uwarunkowań genetycznych i zwyczajnie dziedziczona jest po przodkach. Może ujawnić się w okresie dojrzewania lub dopiero w wieku dorosłym. Nietolerancja wzrasta, ale rzadko zanika całkowita zdolność do przyswajania laktozy.

Wtórna nietolerancja laktozy

Jest to nabyta nietolerancja laktozy, której przyczyną może być wiele czynników środowiskowych oraz chorobowych. Czasowo występuje podczas stosowania niektórych leków (antybiotyki, NLZP), które mogą uszkadzać błonę śluzową jelita cienkiego. Jest też wynikiem: celiakii, choroby Crohna, mukowiscydozy, lambliozy, alergii przewodu pokarmowego i enteropatii cukrzycowej.

Często stopień nietolerancji laktozy zależy od grupy etnicznej do jakiej przynależy człowiek. Najczęściej spotykana jest u Azjatów (65-100%) i Aborygenów (85%). W Polsce u osób dorosłych stanowi 20-25%.

Masz sugestie, uwagi albo widzisz błąd?

W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie. Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.