Glista ludzka - parę faktów
Glista ludzka to pasożyt, który bytuje w jelicie cienkim człowieka i przeżywa tam od 1 do 1,5 roku. Jej dorosła postać przypomina białą dżdżownicę. Potrafi osiągnąć długość nawet do 40 cm. Glista ludzka żywi się nabłonkiem niszczonej ściany jelita i substancjami zawartymi w treści jelitowej. Samice glisty ludzkiej wytwarzają około 200 jaj w ciągu dnia.
Jak można zarazić się glistą ludzką?
Źródłem zakażenia może być brudna woda lub zanieczyszczone jajami glisty jedzenie. Bądźmy zatem bardzo uważni, myjmy owoce i warzywa, na wakacjach pilnujmy, by dziecko nie piło wody z niepewnego źródła.
Przede wszystkim zaś pilnujmy mycia rąk - dzieci bardzo często lubią je trzymać przy buzi. Glista ludzka bardzo łatwo przenosi się właśnie przez niedomyte ręce, np. po wyjściu z toalety, po zabawie w piaskownicy.
Objawy zakażenia glistą ludzką
Wszystko zależy od stopnia rozwoju pasożyta, ale na początku glista ludzka wywołuje objawy podobne do alergii, np. pokrzywkę. Później może być już znacznie poważniej: ból brzucha, nudności, zmęczenie, wysypka, brak apetytu, biegunki, zaparcia, wymioty, niespokojny sen, podwyższona temperatura.
Przede wszystkim jednak charakterystyczne jest występowanie bólu gardła i kaszel. To w gardle często bowiem przebywają larwy glisty ludzkiej. Długo nieodkryta glista może spowodować u dzieci straszne spustoszenia: od zahamowania wzrostu oraz wagi aż do niedrożności jelit.
Leczenie zakażenia glistą ludzką
Zwykle leczenie trwa trzy dni i odbywa się za pomocą środków farmakologicznych. Terapię muszą przejść wszyscy domownicy jako możliwi nosiciele glisty ludzkiej.
