Objawy
Choroba objawia się obfitymi upławami, stanem zapalnym szyjki macicy, bólami w dolnej partii brzucha i kręgosłupa. Ale nie zawsze. Może się rozwijać, nie dając przykrych objawów, mimo że towarzyszy jej stan zapalny. Dlatego często wykrywana jest przypadkowo, podczas badań ginekologicznych.
Badania
Pierwszym krokiem jest badanie cytologiczne, które pozwala stwierdzić, czy wchorym miejscu pojawiły się komórki nowotworowe. Najlepiej je robić od czwartego dnia po miesiączce do czwartego dnia przed następną. Aby uniknąć mylnego wyniku, na dwie doby przed cytologią trzeba zaniechać współżycia, 4 dni wcześniej odstawić dopochwowe globulki.
Leczenie
W przypadku niewielkiej nadżerki, wynik cytologii jest prawidłowy. Lekarze zapisują wówczas przeciwzapalne leki dopochwowe i zalecają wizyty kontrolne oraz obserwację.
Niedużą nadżerkę usuwa się wykonując tzw. koagulację chemiczną. Ginekolog przykłada do chorego miejsca specjalne preparaty, które niszczą chory nabłonek. W jego miejscu wyrośnie nowy. Leczenie nie wymaga znieczulenia, a cały zabieg trwa tylko kilka minut.
Jedną z częściej stosowanych metod jest elektrokoagulacja, czyli wypalanie. Polega na spaleniu chorych tkanek za pomocą iskry elektrycznej. Jest skuteczna, niebolesna, ale podczas zabiegu pacjentka czuje szczypanie oraz zapach przypalonych tkanek. Wypalanie nie wymaga znieczulenia.Inną metodą jest kriokoagulacja, czyli zamrażanie. Zabieg jest bezbolesny, skuteczny i trwa 4 do 6 minut. Niektórzy lekarze twierdzą, że zamrażanie przynosi lepsze efekty niż elektrokoagulacja.Kolejną metodą jest fotokoagulacja, która polega na wykorzystaniu fal świetlnych. Wykonuje się ją w pierwszej połowie cyklu i stosuje się do usuwania niewielkich i płytkich zmian.W prywatnych gabinetach można usunąć nadżerkę laserem. Wiązka światła powoduje błyskawiczne odparowanie wody w komórkach tworzących zmianę chorobową. W konsekwencji nieprawidłowe komórki całkowicie obumierają. Niestety, zabieg nie jest refundowany przez NFZ.
