Naukowcy twierdzą, że około 80 proc. ludzi w Europie są nosicielami wirusa powodującego cytomegalię. W USA natomiast około 60 %, a w krajach rozwijających uznaje się, że każdy człowiek narażony jest na cytomegalię. W większości tych przypadków wirus nie uaktywnia się. Jest on zagrożeniem wyłącznie dla osób o osłabionej odporności, w tym kobiet w ciąży, nosicieli HIV, dzieci, pacjentów po przeszczepie i innych.
Objawy cytomegalii
Cytomegalia zaliczana jest do choroby bezobjawowej, ale może wystąpić: - podwyższona temperatura (nawet do 30 dni); - zmęczenie;- częste bóle głowy; - ból gardła i kaszel; - powiększenie węzłów chłonnych; - powiększenie wątroby i śledziony; - anemia.
Drogi zakaźne cytomegalii:
- ślina; - mocz; - pot; - sperma; - inne wydzieliny ludzkie.
Profilaktyka i leczenie cytomegalii
Nie jest łatwo uchronić się przed infekcją, gdyż jak mówią specjaliści nawet codzienne przestrzeganie higieny może być niewystarczające. Mówi się, że lepiej przejść chorobę wcześniej kiedy organizm jest jeszcze silny. Obecnie nie ma skutecznego leku na cytomegalię. Organizm sam musi się uporać z wirusem. Na rynku dostępne są szczepionki, zapobiegające uaktywnieniu się choroby.
Cytomegalia u kobiet w ciąży
Cytomegalowirus jest szczególnie niebezpieczny dla noworodków. Może on przedostać się już do płodu przez łożysko, kontakt z kanałem rodnym matki a po urodzeniu przez przetoczoną krew lub mleko matki.
Możliwe powikłania cytomegalii u noworodków: - uogólnione zakażenie (śmiertelne u 25% przypadków); - zapalenie wątroby i śledziony; - żółtaczką; - niedokrwistość hemolityczna; - wysypka; - utrata słuchu; - zapalenie naczyniówki i siatkówki; - zanik nerwu wzrokowego (osłabienia widzenia);- zapalenie wątroby i płuc; - opóźnienie umysłowe; - problemy z równowagą; - mikrocefalia; - zwapnienia okołokomorowe; - wylewy wewnątrzczaszkowe.
