Spis treści:
- Niestrawność a przejedzenie
- Niestrawność jako objaw chorób
- Jak diagnozuje się niestrawność?
- Niestrawność - leczenie
Niestrawność a przejedzenie
Niestrawność pojawia się zwykle w konsekwencji przejedzenia. Do produktów, które pogarszają trawienie, należą: tłuste potrawy, rośliny strączkowe, produkty bogate w konserwanty i tłuszcze zwierzęce. Osobom cierpiącym na niestrawność zaleca się spożywanie pięciu posiłków dziennie. Istotne jest, by stosowana dieta była zbilansowana, zawierała dużo warzyw i owoców, a porcje pokarmu były nie za duże.
Okazuje się, że na wystąpienie niestrawności ma wpływ sposób jedzenia. Większą skłonność do pojawienia się dyspepsji obserwuje się u osób jedzących bezpośrednio przed snem. Nie powinno się także rozmawiać w czasie jedzenia, ponieważ sprzyja to połykaniu pęcherzyków powietrza. Niewskazane jest też popijanie kęsów pokarmu napojami gazowanymi. Żeby zminimalizować ryzyko wystąpienia niestrawności, należy:
- dokładnie przeżuwać pokarm,
- wyeliminować alkohol i papierosy,
- dbać o regularną aktywność fizyczną i prawidłową masę ciała,
- zapewnić regularność wypróżnień,
- wypracować techniki radzenia sobie ze stresem.
Zobacz również:
Niestrawność jako objaw chorób
Niestrawność można podzielić na organiczną i czynnościową. Ta pierwsza występuje w przebiegu refluksu żołądkowo-przełykowego i dwunastniczo-przełykowego, wrzodów żołądka i dwunastnicy oraz nowotworów, zwłaszcza przełyku i żołądka. Z kolei niestrawność czynnościowa nie ma wyraźnej przyczyny - zwykle wywołują ją następujące czynniki: zakażenie Helicobacter Pylori, picie alkoholu, palenie papierosów, nieprawidłowa dieta i nadwrażliwość układu pokarmowego.
Zaparcia występujące w wyniku dyspepsji mogą pośrednio wpływać na wzrost ciśnienia i związane z nim zawroty głowy. Jeżeli odnotujesz u siebie przedłużające się podwyższenie ciśnienia tętniczego i duszność, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem.
Do wystąpienia niestrawności przyczyniają się też:
- tętniak aorty brzusznej,
- choroby dróg żółciowych,
- cukrzyca,
- niedoczynność i nadczynność tarczycy,
- niedokrwienie jelita,
- zapalenie trzustki.
Jak diagnozuje się niestrawność?
Niestrawność jest diagnozowana przez lekarza na podstawie przeprowadzonego wywiadu, w którego trakcie padają pytania na temat odczuwanych przez pacjenta objawów, przyjmowanych leków i chorób przewlekłych.
Podstawowym badaniem diagnostycznym jest gastroskopia, która polega na wprowadzeniu endoskopu (giętkiego przewodu) do górnego odcinka przewodu pokarmowego. Na wizytę należy zgłosić się szybko, jeśli występują: krwawienie z przewodu pokarmowego, znaczna utrata masy ciała w krótkim czasie, nagły silny ból brzucha, wymioty krwawe oraz jeżeli wyczuwalny jest guz w brzuchu.
Niestrawność - leczenie
W przypadku dyspepsji czynnościowej trudno mówić o jednym sprawdzonym sposobie leczenia. Natomiast w przypadku dyspepsji organicznej należy leczyć chorobę leżącą u podstaw problemu i zmodyfikować leczenie niektórymi farmaceutykami.
Najczęściej zaleca się pacjentom:
- zmianę stylu życia - wprowadzenie zmian w diecie i sposobie jedzenia, dbanie o regularną aktywność fizyczną;
- wypijanie naparu z mięty, rumianku, dziurawca i siemienia lnianego;
- przez kilka dni można zastosować dietę odciążającą układ trawienny - spożywać sucharki i pić gorzką herbatę, ewentualnie jeść kisiel.
W leczeniu niestrawności stosuje się różne grupy leków:
- preparaty wzmagające wydzielanie żółci, a to wspomaga proces trawienia tłuszczów;
- leki rozkurczowe;
- inhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, omeprazol, lanzoprazol) lub blokery receptorów histaminowych (famotydyna, ranitydyna);
- leki prokinetyczne.
CZYTAJ TAKŻE:
Skręt kiszek? Winny może być rak lub złogi jelitowe
Osiem domowych sposobów na gazy i niestrawność
Czytaj składy produktów. Jeden dodatek do żywności szkodzi zdrowiu
