Reklama

Szwankuje cały układ pokarmowy. Cierpiący na tę chorobę zawsze muszą być blisko toalety

Choroba Leśniowskiego-Crohna, to nieswoista choroba zapalna jelit, chociaż może objąć każdy odcinek przewodu pokarmowego. Coraz częściej obserwuje się wzrost zapadalności u coraz to młodszych pacjentów, chociaż jej szczyt występuje pomiędzy trzydziestym a czterdziestym rokiem życia. Najczęściej lokalizuje się w jelicie krętym. Zazwyczaj jest odcinkowa, co znaczy, że fragmenty objęte ziarniniakowym zapaleniem są poprzedzielane zdrową tkanką.

Zachorowalność na chorobę Leśniowskiego-Crohna w Europie wynosi od 1 do prawie 11,4 na 100 000 ludności rocznie. Szacuje się, że jeśli któreś z rodziców było chore, szansa na to, że chore będzie również potomstwo, wynosi 9 proc.

Jakie są przyczyny Choroby Leśniowskiego-Crohna?

Przyczyny choroby nie są do końca poznane. Mówi się o istotnym wpływie czynników immunologicznych oraz o roli genów. Dużo zależy także od składu bakterii w mikroflorze jelita danej osoby. Geneza choroby polega na tym, że układ odpornościowy pacjenta angażuje się w zwalczanie drobnoustrojów, które zasiedlają jego własny ustrój. 

Reklama

Czynnikiem zwiększającym ryzyko zachorowania jest palenie papierosów, co ciekawe, inna choroba układu pokarmowego, jaką jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego, rzadziej występuje u palaczy. Poza paleniem, szkodliwe okazuje się także zażywanie doustnej antykoncepcji hormonalnej, stres, dieta bogata w tłuszcze nasycone i stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Jakie są objawy choroby?

Do sygnałów ostrzegawczych, które powinny budzić podejrzenia o możliwości chorowania na chorobę Leśniowskiego-Crohna są:

  • wzdęcia i uczucie ściskania w brzuchu;
  • ból w czasie wypróżnienia;
  • utrzymująca się biegunka (tłuszczowa);
  • ból brzucha w okolicy pępka;
  • utrata masy ciała
  • niedokrwistość;
  • gorączka występująca bez wyraźnej przyczyny;
  • osłabienie wynikające ze złego wchłaniania i zaburzeń elektrolitowych.

Inne mniej typowe objawy, które również występują w przebiegu tej choroby, to:

  • rumień guzowaty, 
  • dolegliwości ze strony układu moczowego i nerwowego, 
  • ropne zapalenie oczu, 
  • zgorzelinowe zapalenie skóry, 
  • zatory żylne i zapalenie trzustki.

Jak diagnozuje się Chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Najważniejszym badaniem jest ocena histopatologiczna pobranego endoskopowo odcinka jelita grubego i końcowego odcinka jelita cienkiego. Wykonuje się także gastroskopię i kolonoskopię. Do przydatnych diagnostycznie badań obrazowych zalicza się tomografię komputerową, która u chorych ukazuje pogrubienie ściany jelita i obecność ropni  w jamie brzusznej. Stopień zaawansowania choroby ocenia się, przyznając punkty w skali CDAI, która uwzględnia podział na postać: łagodną, umiarkowaną i ciężką.

W jaki sposób można leczyć tę chorobę?

Celem leczenia jest  zahamowanie nadmiernie aktywnego układu immunologicznego, dlatego właśnie stosuje się immunosupresję oraz glikokortykosteroidy. Innymi elementami farmakoterapii, stosowanymi u pacjentów z Choroba Leśniowskiego-Crohna są: leki przeciw biegunce i przeciwbólowe, antybiotyki, a także leczenie biologiczne. W terapii biologicznej wykorzystuje się przeciwciała anty-TNF-α.  Bardzo ważne jest by chory zrezygnował z używek i zachowywał zbilansowaną dietę, pozbawioną tłuszczów pochodzenia zwierzęcego i węglowodanów, zaleca się spożywanie dużych ilości ryb, oraz owoców i warzyw.

Większość pacjentów wymaga operacji, najczęściej chodzi o zaopatrzenie miejscowo powstałych przetok bądź ropni, ale także z powodu niedrożności jelit.

Natychmiastowej operacji wymaga: masywny krwotok, perforacja i całkowita niedrożność jelit.

Choroba Leśniowskiego-Crohna - powikłania

Niestety, jak do tej pory nie udaje się całkowicie wyleczyć pacjentów cierpiących na tę chorobę. Dochodzi u nich do nawrotów, nawet po ingerencji chirurgicznej. Warto zaznaczyć, że śmiertelność osób zmagających się z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie jest większa niż w populacji ogólnej, jednak muszą oni regularnie badać się pod kątem osteoporozy i raka jelita grubego.

CZYTAJ TAKŻE: 

To najlepszy sposób żeby sprawdzić, jak się ma twoja wątroba

Refluks żołądkowo-przełykowy. Choroba, która może wykluczyć z normalnego życia

INTERIA.PL

W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie.
Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL