Reklama

O czym świadczy pot o zapachu amoniaku, ryby lub kapusty?

​Nieprzyjemny zapach potu bardzo często związany jest z dietą. Dotyczyć to może deficytu węglowodanów lub zbyt dużej ilości spożywanego białka. Czasami jednak charakterystyczny zapach potu jest objawem konkretnej choroby. Poniżej znajdziesz schorzenia, które łączyć się mogą z potem o zapachu amoniaku, acetonu, miodu, ryby i kapusty.

Pot o zapachu amoniaku

Nie każdy zdaje sobie sprawę, że zapach potu może mieć związek z dietą. W przypadku, gdy dostarczamy organizmowi zbyt dużo produktów bogatych w białko, wystąpić może pot o zapachu przypominającym amoniak.

Inną przyczyną tego zapachu mogą być choroby nerek - przede wszystkim niewydolność nerek. Poza nieprzyjemnym zapachem potu, niewydolności towarzyszą takie objawy jak: nadciśnienie, sucha skóra, bóle kręgosłupa, mdłości oraz zmiana ilości oddawanego moczu, która może dotyczyć zarówno wielomoczu, jak i skąpomoczu.

Pot o zapachu acetonu

Zapach acetonu, podobnie jak amoniaku, może mieć związek ze sposobem odżywiania. W tym przypadku chodzi przede wszystkim o deficyt węglowodanów, dlatego ten rodzaj potu bardzo często towarzyszy osobom odchudzającym się. 

Reklama

Inną przyczyną może być rozwijającą się, lub nieprawidłowo leczona, cukrzyca, która doprowadza do wytworzenia się kwasu acetooctowego, kwas betahydroksymasłowego, a także acetonu. Czasami w przypadku cukrzycy pojawia się także inny zapach - woń zgniłych owoców.

Pot o słodkim zapachu

U niektórych osób zaobserwować można pot o charakterystycznym, lekko miodowym zapachu. Wynikać on może z obecności pałeczki ropy błękitnej. To jedna z najniebezpieczniejszych bakterii, która powodować może takie choroby jak m.in. zapalenie opon mózgowych, ostre zapalenia płuc, zakażenia łożyska krwi, zakażenia ucha czy zakażenia gałki ocznej. Pałeczka ropy błękitnej powodować może również zagrażającą życiu sepsę.

Pot o zapachu ryby

Rybi zapach potu może być związany z trimetyloaminurią. To rzadka choroba, która nazywana jest inaczej zespołem odoru rybnego. Jej przyczyną jest mutacja genu FMO3, który uniemożliwia prawidłowy rozkład trimetyloaminy. U pacjentów z trimetyloaminurią nieprzyjemny rybi zapach uwalnia się nie tylko z potem. Dotyczy to także moczu, nasienia oraz oddechu. Objawy choroby można wyeliminować odpowiednią dietą. Należy unikać produktów bogatych w choliny, karnityny i lecytyny. Chodzi przede wszystkim o czerwone mięso, ryby, orzechy, jaja i rośliny strączkowe.

Pot o zapachu kapusty

Pot o zapachu kapusty występuje u pacjentów z tyrozynemią. To rzadka choroba genetyczna, która spowodowana jest nieprawidłową aktywnością enzymów rozkładających tyrozynę. Choroba objawia się przede wszystkim problemami neurologicznymi. U chorych wystąpić mogą drgawki i zaburzenia równowagi, a także upośledzenie intelektualne, uszkodzenie narządu wzroku i uszkodzenie wątroby wraz z rakiem wątrobowokomórkowym.

Kolor potu - czy jest istotny?

Poza zapachem, warto zwrócić również uwagę na kolor potu. Prawidłowy pot jest bezbarwny. Żółty kolor potu może mieć związek z niedrożnością dróg żółciowych, chorobą Gilberta, uszkodzeniem wątroby lub zbyt wysokim poziomem żelaza. Z kolei czerwony pot, świadczyć może o hematohydrozji. Zmiana zabarwienia potu nie zawsze jest patologią. Bardzo często łączy się ona z dietą czy używkami, np. kawą czy nikotyną. 

Warto pamiętać również, że zmiana koloru potu - zwłaszcza pod pachami - może być związana ze stosowaniem antyperspirantów i dezodorantów. Zawarte w nich składniki chemiczne mogą powodować np. żółte plamy na odzieży lub pozostawiać biały osad na ciele. 

CZYTAJ TAKŻE:

Długi ogon covid. Nadpotliwość to jeden z objawów

10 domowych sposobów na nadpotliwość

Pot jak odciska palca na miejscu zbrodni

INTERIA.PL

W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie.
Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL