Kto nie powinien jeść miodu?
Najliczniejszą grupę związków w miodzie stanowią węglowodany, w tym glukoza i fruktoza (cukry proste). To produkt wysokokaloryczny, ale to, ile kalorii faktycznie będzie miał ten wybrany przez nas, będzie zależało od tego, na jaki jego rodzaj się zdecydujemy. Większość miodów ma ok. 340 kcal w 100 g. Do bardziej kalorycznych miodów zalicza się np. miód rzepakowy czy gryczany. Częste spożywanie miodu może spowodować wzrost masy ciała, dlatego uważne muszą być osoby, którym zależy na utrzymaniu prawidłowej wagi, osoby na diecie redukcyjnej, a także osoby z nadwagą.
Czy cukrzycy mogą jeść miód?
Miód to także produkt o wysokim indeksie glikemicznym, a osoby chore na cukrzycę powinny spożywać produkty o niskim IG. Ale znów - wskaźnik ten jest różny w różnych miodach. Cukrzycy powinni unikać miodów o wysokim i średnim indeksie glikemicznym. Do nich należą miody: wielokwiatowy, leśny czy rzepakowy (IG waha się na poziomie 60-90). Podkreśla się, że im więcej fruktozy w miodzie, a im mniej glukozy, tym jest on bezpieczniejszy dla diabetyków. W cukrzycy typu II, uregulowanej, dopuszczalne są miody: lipowy, wrzosowy i akacjowy. Oczywiście im mniej miodu w diecie cukrzyka, tym lepiej. W insulinooporności można stosować miód, w niewielkich ilościach, najlepiej jako dodatek (np. do sosów), ale tylko kiedy stan chorego jest unormowany.
Zobacz również:
Miód a alergie. Jaki rodzaj miodu wybrać?
Miodu powinni unikać alergicy - osoby uczulone na pyłki drzew, traw, chwastów, a także osoby nadwrażliwe na alergeny grzybów. Chociaż nie widać ich gołym okiem, miód może je zawierać. Czynnikiem alergennym może być również białko pszczele, jak i kawałki pszczelich odwłoków. Za miody najbardziej uczulające uważa się miody spadziowe i wielokwiatowe. Z kolei za najbardziej bezpieczny pod tym względem uznaje się miód akacjowy.
Czy dzieci mogą jeść miód?
"Płynnego złota" nie należy podawać najmłodszym. Eksperci zalecają poczekać do pierwszych urodzin dziecka, aby wprowadzić miód do diety. Tyczy się to wszystkich jego rodzajów, jak również wszystkich produktów spożywczych i wypieków zawierających miód. Zbyt szybkie wprowadzenie miodu do diety wiąże się z ryzykiem zatrucia jadem kiełbasianym (w miodzie naturalnie występują małe ilości bakterii Clostridium botulinum - nieszkodliwe dla dorosłego człowieka).
Najbardziej zagrożone są dzieci poniżej szóstego miesiąca życia. Zarodniki Clostridium botulinum pochodzące z miodu mogą w jelitach malucha przybrać formę czynną i wytwarzać w organizmie szkodliwe neurotoksyny. Jelita niemowlaków nie są jeszcze bowiem w pełni rozwinięte, dlatego ich flora bakteryjna nie jest w stanie zatrzymać namnażania się toksyny botulinowej, jak inaczej określany jest jad kiełbasiany. Niektórzy zalecają, by miód zacząć podawać jeszcze później - po ukończeniu dwóch, a nawet trzech lat. Jeśli masz wątpliwości, czy to aby już odpowiednia pora, by włączyć go do diety, skonsultuj się z pediatrą.
Czy można jeść miód, karmiąc piersią?
A jak to jest z miodem, kiedy kobieta karmi piersią? Czy miód w okresie laktacji jest dozwolony? W większości przypadków nie ma żadnych przeciwwskazań do jego spożywania. Nie powinny jednak sięgać po niego kobiety, które są alergiczkami (są uczulone na miód; ostrożność muszą zachować też te uczulone na na wspomniane już chociażby pyłki roślin). Zaleca się unikanie miodu matkom karmiącym piersią dzieci z alergią pokarmową lub dzieci z grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia alergii pokarmowej. Jeśli rodzice ani dziecko nie są alergikami, prawdopodobieństwo, że maluch źle zareaguje na miód, jest niewielkie, jednak podstawą jest obserwacja. Zaznaczmy, że bakteria Clostridium botulinum do kobiecego mleka nie przenika. Kobietom karmiącym piersią, jak i będącym w ciąży zaleca się spożywanie miodu wyłącznie przetworzonego
Czytaj także:
