Spis treści:
- Kłamstwo patologiczne - co to takiego?
- Patologiczny kłamca - kim jest?
- Po czym poznać patologicznego kłamcę? Niepokojące sygnały
- Patologiczne kłamstwo a inne rodzaje kłamstwa
Kłamstwo patologiczne - co to takiego?
Kłamstwo patologiczne zostało po raz pierwszy zidentyfikowane w 1891 roku przez niemieckiego lekarza psychiatrę Antona Delbrücka. Definiował on je jako "fałszowanie całkowicie nieproporcjonalne do jakiegokolwiek dostrzegalnego celu".
W badaniu z 2020 roku, jak przypomina Newport Institute, zdefiniowano kłamstwo patologiczne jako "uporczywy, wszechobecny i często kompulsywny wzorzec nadmiernego kłamania, który prowadzi do klinicznie istotnego upośledzenia funkcjonowania w obszarach społecznych, zawodowych lub innych; powoduje wyraźny niepokój, stwarza zagrożenie dla siebie lub innych, trwa dłużej niż sześć miesięcy". To samo badanie wykazało, że od 8 do 13 proc. ludzi uważa się za patologicznych kłamców lub twierdzi, że inni tak ich identyfikują.
Kłamstwo patologiczne występuje też jako pseudologia, pseudologia fantastica, mitomania oraz zespół Delbrücka.
Patologiczny kłamca - kim jest?
Patologiczny kłamca to więc osoba, która notorycznie mówi nieprawdę, często bez powodu (motywacja zewnętrzna jest praktycznie nieobecna, a motywacja wewnętrzna często pozostaje nie do końca uświadomiona) i bez względu na konsekwencje. Czuje wewnętrzny przymus, by skłamać i robi to jakby z "automatu". Jej kłamstwa są rozległe i skomplikowane, a ich skala jest nieadekwatna do celu, który chce się osiągnąć.
Zobacz również:
Patologicznym kłamcą może być osoba w każdym wieku, ale wskazuje się, że pierwsze objawy pojawiają się w wieku nastoletnim.
Mitomania często współwystępuje z pewnymi chorobami i zaburzeniami psychicznymi. Zalicza się do nich m.in. schizofrenię, zaburzenie osobowości typu borderline, narcystyczne zaburzenie osobowości, osobowość dyssocjalną i osobowość histrioniczną, a także schorzenia i urazy ośrodkowego układu nerwowego.
Niektórzy notorycznie kłamią, nie mając innych schorzeń. Psychiatrzy i psycholodzy do możliwych przyczyn mitomanii zaliczają przeżyte w przeszłości traumy i nieprawidłowe wzorce wychowania (w tym obecność patologicznego kłamstwa w rodzinie).
Po czym poznać patologicznego kłamcę? Niepokojące sygnały
Co wyróżnia patologicznego kłamcę? Jak go rozpoznać? Oto kilka cech.
Zobacz również:
- Patologiczny kłamca jest świetnym gawędziarzem. Historie, które opowiada, są zazwyczaj barwne, dramatyczne, bardzo szczegółowe.
- Historie opowiadane przez patologicznego kłamcę brzmią na tyle realnie, że ludzie w nie wierzą, ale zwykle do pewnego momentu. W miarę wysłuchiwania kolejnych niezwykłych historii mogą zacząć powątpiewać w ich prawdziwość.
- Mitoman ma problemy z utrzymaniem spójnej narracji kreowanych opowieści. Okłamał zbyt wiele osób, przedstawił wiele różnych wersji tej samej historii i nie jest w stanie ich wszystkich spamiętać.
- Patologiczny kłamca często sam wierzy w swoje kłamstwa. Nie uważa się za kłamcę, bo wierzy w to, co mówi.
- Patologiczny kłamca zwykle przedstawia siebie jako bohatera lub ofiarę.
- Mitoman celowo ogranicza w swoich historiach udział innych osób i ignoruje ich dokonania, wyolbrzymiając swoje.
- Patologiczny kłamca przeciwstawia się wszelkim próbom polemiki ze strony osób, które chcą udowodnić mu kłamstwo, stawia wyraźny opór.
- Patologiczny kłamca przedstawia się jako osobę wszystkowiedzącą - wszystko wie, wszędzie był. Zabiera głos na każdy temat.
- Osoba, która kłamie w sposób patologiczny, ma tendencję do niestabilnych związków i długiego życiorysu.
- Mitoman nie liczy się z uczuciami innych, nawet swoich bliskich.
Patologiczne kłamstwo a inne rodzaje kłamstwa
Nie każde kłamstwo jest uważane za patologię. Istnieją różne rodzaje kłamstwa, których objawy przypominają objawy patologicznego kłamstwa.
Inne typy kłamców to m.in.:
- biały kłamca - mówi nieprawdę, aby chronić uczucia innych;
- okazjonalny kłamca - kłamie czasami, aby wyglądać dobrze lub zaspokoić swoje potrzeby;
- kłamca nałogowy - nabrał nawyku kłamania, ponieważ wydaje się to łatwiejsze i wygodniejsze niż mówienie prawdy.
Podstawą leczenia w przypadku mitomanii jest indywidualna psychoterapia. Pomoże zrozumieć, skąd wzięła się skłonność do patologicznego kłamania, a także pomoże znaleźć mechanizmy radzenia sobie z emocjami, bez uciekania w świat kłamstw i fantazji.
CZYTAJ TAKŻE:
Osiem cech, które świadczą o twojej inteligencji. Ile z nich posiadasz?
Siedem objawów niezdiagnozowanego ADHD u dorosłych. Te zachowania powinny dać ci do myślenia
Nie czują empatii i poczucia winy. Po czym poznać socjopatę?
