Spis treści:
- Bielactwo wrodzone a nabyte. Co to jest?
- Bielactwo - przyczyny leżą w genach
- Bielactwo - objawy nie tylko na skórze
- Bielactwo - czy leczenie jest możliwe?
- Bielactwo - czy istnieją domowe sposoby na przebarwienia?
Bielactwo wrodzone a nabyte. Co to jest?
Zaburzenia w produkcji pigmentu u chorych na bielactwo powodują odbarwienie skóry, odbarwienie tęczówki oka, odbarwienie włosów oraz nieco rzadziej - odbarwienie paznokci. Pacjenci z bielactwem nie mogą wystawiać skóry na bezpośredni kontakt ze słońcem.
Bielactwo (inaczej albinizm) znajduje się na stworzonej przez WHO Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10. To choroba, która charakteryzuje się brakiem pigmentu na skórze, włosach oraz tęczówce. To stosunkowo rzadkie schorzenie.
Szacuje się, że dotykać może około 1 proc. populacji. Bielactwo najczęściej pojawia się między 10. a 30. rokiem życia. Zaburzenia melatoniny mogą mieć różny charakter. Podstawowy podział wyróżnia dwa rodzaje bielactwa. To bielactwo wrodzone oraz bielactwo nabyte.
Bielactwo - przyczyny leżą w genach
Wśród możliwych przyczyn bielactwa wymienia się czynniki genetyczne. Zaburzona produkcja pigmentu związana może być także z obniżoną odpornością. Wyróżnić można również pewne czynniki, które zwiększają ryzyko wystąpienia choroby. To przewlekły stres, nadczynność tarczycy, niedokrwistość złośliwa, zaburzenia unerwienia i łysienie plackowate. Istotny może być również kolor skóry. Jak pokazują badania, na bielactwo znacznie częściej chorują osoby z ciemną karnacją.
Bielactwo - objawy nie tylko na skórze
Głównym objawem bielactwa są charakterystyczne plamy na ciele. Są odgraniczone, i co ważne, otoczone charakterystyczną obwódką o innej pigmentacji. Plamy mają nieregularne kształty. Najczęściej występują na twarzy, szyi i dłoniach. Poza tym u chorych występuje również odbarwienie tęczówki oka, odbarwienie włosów oraz odbarwienie paznokci. Opisywanym objawom towarzyszyć mogą inne dolegliwości. To przede wszystkim światłowstręt, oczopląs i świąd skóry.
Rozpoznanie bielactwa jest stosunkowo łatwe i następuje na podstawie obrazu klinicznego choroby. W diagnostyce wykorzystuje się także test lampą Wooda (podczas badania fragmenty skóry z bielactwem powinny "świecić" na biało) oraz biopsję skóry.
Zobacz również:
Zobacz również:
Bielactwo - czy leczenie jest możliwe?
Jak na razie nie istnieje terapia, która pozwoliłaby na całkowite wyleczenie. Niemniej, stosowane metody znacząco poprawiają komfort życia pacjenta. Terapia dobierana jest indywidualnie do potrzeb pacjenta. W leczeniu bielactwa wykorzystuje się m.in. ledoterapię, fototerapię i laseroterapię. Miejscowo stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny, kremy i maści immunosupresyjne oraz pochodne witaminy D.
Należy pamiętać, że powodzenie terapii zależy od stopnia zaawansowania choroby. Szybkie rozpoczęcie leczenia w wielu przypadkach pozwala przywrócić naturalne zabarwienie skóry. Leczenie chorego powinno uwzględniać również psychoterapię lub konsultacje z psychologiem.
Bielactwo może mieć bowiem również poważne konsekwencje psychologiczne. Wielu chorych musi mierzyć się z wykluczeniem społecznym i niską samooceną. Na szczęście jednak nie wszyscy - w świecie social mediów i mody coraz częściej osoby z bielactwem lub wrodzonym albinizmem zostają celebrytami lub modelami. Pozytywnym przykładem jest ciemnoskóra modelka Winnie Harlow, która swoją popularność zawdzięcza między innymi właśnie oryginalnemu wyglądowi.
Bielactwo - czy istnieją domowe sposoby na przebarwienia?
Bielactwo jest poważną chorobą, która wymaga leczenia. Tzw. domowe sposoby nie są w tym wypadku skuteczne i nie cofną zmian. Pacjenci z bielactwem powinni pamiętać, aby nie wystawiać skóry na bezpośredni kontakt ze słońcem. Odbarwione miejsca powinny być dokładnie chronione przed słońcem kremem z bardzo wysokim filtrem UV.
CZYTAJ TAKŻE:Fibromialgia. Gdy boli całe ciało, otwiera się w nowym oknieCzego nie robić na widok osoby z niepełnosprawnością?, otwiera się w nowym oknie










