Objawy błonicy
Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową lub przez dotyk. Choroba umiejscawia się drogach oddechowych, ale także w oku, uchu środkowym albo na narządach płciowych. Następnie maczugowiec błonicy dostaje się do krwiobiegu i kolonizuje następne narządy.
Objawem jest pojawienie się nalotu, który jest reakcją organizmu na toksynę bakteryjną, gorączka do czterdziestu stopni Celsjusza, problemy z połykaniem i zaburzenia neurologiczne.
Charakterystyczny jest też słodki zapach z ust. Ta choroba jest często mylona z anginą, jednak jej przebieg jest znacznie bardziej obciążający dla chorego.
Formy błonicy
Choroba może przyjąć trzy formy. Choroba toksyczna sprawia, że produkowane jest więcej niebezpiecznych substancji, które niszczą błony śluzowe i powodują obrzęki. Niebezpieczna jest także błonica złośliwa i piorunująca.
Trzecia forma rozwija się najszybciej ze wszystkich. Lekarz zaleca leczenie antybiotykami i podawanie leków przeciwgorączkowych. Leczenie przeprowadza się w szpitalu, z uwagi na ryzyko zablokowania dróg oddechowych.
Choroba powoduje ciężkie powikłania, takie jak rany na podniebieniu, problemy z nerwami, uszkodzenia wątroby, nerek i zapalenie mięśnia sercowego.
Szczepienia przeciwko błonicy
Choroba została wyeliminowana w Polsce dzięki programowi szczepień. Szczepienie przeciwko błonicy podaje się razem ze szczepionką na tężca i krztuśca. Dorośli powinni przyjmować szczepionkę na tę chorobę raz na dziesięć lat, co pozwoli uchronić się od groźnych powikłań.
