Spis treści:
- Sarkoidoza - objawy
- Sarkoidoza - diagnostyka
- Sarkoidoza - leczenie
- Sarkoidoza - powikłania
Sarkoidoza - objawy
Sarkoidoza to choroba, która atakuje różne narządy. Jej objawy zależą od tego, której części organizmu dotyczy. Niektórzy pacjenci mogą chorować w sposób skąpoobjawowy, u innych przebieg choroby może być ciężki. Warto zaznaczyć, że aż u 85 proc. chorych w ciągu dwóch lat od rozpoznania następuje samoistna remisja, u pozostałych odnotowuje się przebieg postępujący lub przewlekły. Przyczyna sarkoidozy nie jest znana.
Znaczna część pacjentów ma objawy nazywane zespołem Lofgrena:
- bolesność i opuchliznę stawów,
- gorączkę,
- powiększenie węzłów chłonnych,
- rumień guzowaty - bolesne i zaczerwienione guzki umiejscowione na skórze, zwykle z przodu nóg.
Do innych objawów sarkoidozy należą:
- duszność, bolesność w klatce piersiowej i suchy kaszel,
- powiększenie wątroby, a czasami śledziony,
- bolesność i obrzęk mięśni,
- zapalenie błony naczyniowej, spojówki i gruczołów łzowych,
- bolesność i obrzęk ślinianek przyusznych,
- zaburzenia rytmu serca.
Zobacz również:
Sarkoidoza - diagnostyka
Jeżeli lekarz podejrzewa u pacjenta sarkoidozę, zleca następujące badania:
- badania krwi - za chorobą przemawia nieznaczna niedokrwistość, zmniejszenie liczby białych krwinek i zwiększone stężenie wapnia we krwi;
- rezonans magnetyczny i RTG klatki piersiowej - rezonans służy do oceny zajęcia układu nerwowego i serca, z kolei RTG pozwala na zobrazowanie węzłów chłonnych i zmian guzkowych w obrębie płuc;
- EKG - wykazuje zwykle zaburzenia rytmu i przewodzenia serca;
- bronchoskopię;
- badania czynnościowe;
- badanie histologiczne pobranego wycinka.
Aby rozpoznać chorobę, lekarz zwykle musi stwierdzić zajęcie dwóch lub więcej narządów (widoczne w badaniach obrazowych) i otrzymać dodatni wynik biopsji (wycinek pobiera się z błony śluzowej oskrzela, płuca lub węzłów chłonnych w trakcie bronchoskopii).
Jednostkami chorobowymi, które mogą dawać objawy podobne do sarkoidozy, są:
- nowotwory układu chłonnego,
- choroby alergiczne,
- gruźlica,
- chłoniaki nie-Hodgkina.
Sarkoidoza - leczenie
Podstawową grupą leków stosowaną w leczeniu sarkoidozy są glikokortykosteroidy (GKS) mające działanie przeciwzapalne. Osoby z sarkoidozą mogą wymagać przyjmowania kortykosteroidów przez wiele miesięcy. Ze względu na liczne działania niepożądane glikokortykosteroidów (zwiększenie masy ciała, bezsenność, zaburzenia poziomu cukru), nie zaleca się podawania ich pacjentom z łagodnym przebiegiem choroby, ponieważ bardzo prawdopodobne jest, że choroba ustąpi u nich samoistnie i nie wróci więcej w ciągu życia.
W przypadku nieskuteczności leczenia z użyciem GKS zwykle włącza się leki biologiczne (przeciwciał anty-TNF-alfa). W ciężkiej niewydolności oddechowej w przebiegu zaawansowanej sarkoidozy oraz w przypadkach nadciśnienia płucnego rozważa się przeszczepienie płuca. Pacjentom zaleca się wykonywanie badań kontrolnych mających na celu monitorowanie wydolności płuc (spirometria) i RTG klatki piersiowej średnio co pół roku przez pierwsze dwa lata od rozpoznania.
Sarkoidoza - powikłania
Powikłania choroby zależą od tego, które narządy zostały przez nią zajęte. U pacjentów z sarkoidozą może wystąpić:
- niewydolność serca,
- nadciśnienie płucne,
- zaćma i jaskra,
- nagła śmierć sercowa,
- kamica nerkowa,
- wapnica nerek,
- moczówka prosta,
- niedoczynność nadnerczy i tarczycy,
- niewydolność nerek.
CZYTAJ TAKŻE: Dlaczego śledziona jest powiększona? Objawy splenomegalii
