Reklama

Twarz księżycowata, tycie i rozstępy. Chorobę Cushinga ciągle trudno zdiagnozować

Choroba Cushinga to rzadkie schorzenie, na które rocznie na całym świecie zapada jedna osoba na 500 tysięcy. Jego przyczyną jest nadmierne wytwarzanie przez organizm jednego z hormonów - kortyzolu, który uczestniczy w licznych procesach metabolicznych. Jego zbyt duża ilość we krwi ma wpływ na cały organizm i rozregulowuje metabolizm. Objawów choroby jest tak wiele, i bywają tak niespecyficzne, że ciągle trudno ją zdiagnozować. W jaki sposób objawia się choroba Cushinga? Wyjaśniamy.

Choroba Cushinga - co to?

Choroba Cushinga to schorzenie endokrynologiczne, którego przyczyną jest nadmiar kortyzolu we krwi. Jest to hormon produkowany przez nadnercza, jednak jego uwalnianie jest pobudzane przez wytwarzaną w przysadce mózgowej adrenokortykotropinę (ACTH). 

Przyczyną choroby Cushinga może być więc zarówno łagodny guz nadnercza wytwarzający nadmiar kortyzolu (tzw. pierwotna nadczynność kory nadnerczy), jak i guz przysadki, uwalniający zbyt dużą ilość ACTH (tzw. wtórna nadczynność nadnerczy). Objawy choroby Cushinga mogą się pojawić również u osób leczonych przewlekle kortykosteroidami.

Reklama

Ze względu na niespecyficzne objawy, w tym tycie, które często zrzucane jest na karb złego stylu życia i wysokokalorycznej diety pacjenta, wielu lekarzom choroba początkowo umyka. W diagnostyce choroby Cushinga niezbędne jest wykonanie szeregu badań, nie tylko laboratoryjnych, ale i obrazowych, które pozwolą wykryć przyczynę dolegliwości i ewentualne powikłania związane z nadmiarem kortyzolu. Podstawową metodą terapii jest zabieg chirurgiczny, w trakcie którego usuwa się guza.

Choroba Cushinga - objawy

Symptomy choroby Cushinga są efektem przede wszystkim wpływu nadmiaru kortyzolu na funkcjonowanie narządów i ich układów. Pacjenci zmagają się z otyłością i szybkim przybieraniem na wadze, rozstępami skóry, osłabieniem mięśni, nadciśnieniem tętniczym i wieloma innymi problemami.

Zespół Cushinga a otyłość i przybieranie na wadze

Kortyzol jest hormonem, który wzmaga wytwarzanie tłuszczów z kwasów tłuszczowych w trakcie procesów metabolicznych. Z tego powodu osoby z chorobą Cushinga często przybierają na wadze i nierzadko mają ogromny problem ze zrzuceniem nadmiarowych kilogramów. Wykazują zwiększony apetyt, a nadmiar tkanki tłuszczowej odkłada się przede wszystkim w obrębie tułowia. 

Osoby z tym schorzeniem, zarówno kobiety, jak i mężczyźni, często mają stosunkowo szczupłe kończyny w porównaniu do reszty ciała. Charakterystyczne jest również gromadzenie się tkanki tłuszczowej w tylnej części szyi, co prowadzi do powstania tak zwanego byczego karku (lub wdowiego garbu)

Zespół Cushinga a twarz księżycowata

Nadmiar kortyzolu we krwi prowadzi do zwiększonego odkładania się tkanki tłuszczowej w okolicy twarzy, szczególnie w obrębie policzków i żuchwy. Prowadzi to do zaokrąglenia się jej rysów, co potocznie jest określane jako twarz księżycowata. Najczęściej nie jest ona jedynym objawem choroby, a współwystępuje z innymi dolegliwościami. 

Zespół Cushinga a rozstępy

Choroba Cushinga prowadzi również do pojawienia się licznych rozstępów na skórze brzucha, bioder, piersi i ud. Nie są to jednak zwyczajne, pojedyncze, drobne i cienkie rozstępy, które mogą się pojawić u osób zdrowych na przykład pod wpływem nagłego wzrostu czy przybrania na wadze. U osób z chorobą Cushinga rozstępy są bardzo szerokie i długie, koloru czerwonego lub czerwonosinego. Ich przyczyną jest przede wszystkim ograniczenie syntezy kolagenu przez nadmiar krążącego we krwi kortyzolu.

Zespół Cushinga a zanik mięśni

Utrzymujący się przez dłuższy czas podwyższony poziom kortyzolu we krwi nasila rozkład białek w organizmie do prostszych cząstek - aminokwasów. Ze względu na to, że najwięcej białka znajduje się w mięśniach, w przebiegu choroby dochodzi do ich znacznego zaniku. Stają się coraz słabsze, przez co pacjenci gorzej znoszą wysiłek fizyczny i pogarsza się ich wydolność.

Zespół Cushinga a podatność na infekcje

Nadmiar kortyzolu we krwi upośledza funkcjonowanie układu odpornościowego m.in. poprzez ograniczenie uwalniania cytokin prozapalnych przez komórki immunologiczne. Taka supresja układu immunologicznego u chorych z chorobą Cushinga wiąże się z częstszymi infekcjami, również takich o ciężkim przebiegu i oportunistycznych, na przykład uogólnionych zakażeń grzybiczych. Utrudnia ona również gojenie się ran i sprzyja powstawaniu owrzodzeń.

Zespół Cushinga a nadciśnienie tętnicze

Zbyt wysokie ciśnienie tętnicze to kolejny objaw nadmiaru kortyzolu. Początkowo uważano, że nadciśnienie obserwowane u pacjentów z chorobą Cushinga jest efektem zatrzymywania sodu i wody w organizmie. Jednak już 25 lat temu zauważono, że jest to zjawisko o wiele bardziej skomplikowane. Do tej pory badacze nie są zgodni, jaki mechanizm stoi za nadciśnieniem w przebiegu tego schorzenia. Zbyt wysokie ciśnienie tętnicze może nie dawać żadnych objawów, jednak czasem wywołuje bóle bądź zawroty głowy.

Zespół Cushinga a osteoporoza

Kortyzol ma również negatywny wpływ na kondycję układu kostnego. Nadmiar tego hormonu nasila aktywność komórek rozkładających kości - osteoklastów. Prowadzi to do zwiększonej ich resorpcji i osłabienia, przez co osoby z chorobą Cushinga narażone są na patologiczne złamania, m.in. trzonów kręgów czy też szyjki kości udowej.

Inne objawy zespołu Cushinga

Choroba Cushinga i związany z nią nadmiar kortyzolu może być również przyczyną:

  • wzrostu poziomu glukozy we krwi i rozwoju cukrzycy;
  • zaburzeń poziomu elektrolitów, m.in. obniżenia poziomu wapnia i potasu we krwi;
  • wzrostu poziomu trójglicerydów i cholesterolu;
  • choroby niedokrwiennej serca;
  • choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy;
  • nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet (hirsutyzmu);
  • skąpego miesiączkowania lub zaniku miesiączki u kobiet, spadku potencji u mężczyzn.
INTERIA.PL

W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie.
Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL