Reklama

Żyje na naszej skórze, a może zagrażać życiu. Gronkowiec złocisty

Gronkowiec złocisty to bakteria, która potrafi wywoływać wiele różnych infekcji, od zakażeń skóry po zagrażający życiu wstrząs septyczny. Wytwarza ona również toksynę, która także może być przyczyną wielu problemów ze zdrowiem. Jakie zakażenia wywołuje gronkowiec złocisty? Dowiedz się, jak przebiega ich diagnostyka i leczenie.

Gronkowiec złocisty - co to?

Gronkowiec złocisty jest bakterią bardzo szeroko rozpowszechnioną w środowisku. Aż 10 do 50 proc. naszej populacji każdego dnia ma styczność z nimi styczność - gronkowce naturalnie kolonizują jamę nosową i skórę człowieka, jednak najczęściej nie wywołują one objawów infekcji. Ważną cechą gronkowców jest również ich zdolność do produkowania enterotoksyn, których spożycie może wywoływać zatrucia. Są także powszechne w środowisku szpitalnym, dlatego często są przyczyną zakażeń u pacjentów hospitalizowanych. Obecnie dużym problemem są szczepy gronkowców oporne na antybiotyki (MRSA, VRSA), które wywołują ciężkie w leczeniu infekcje i lokalne epidemie w szpitalach.

Reklama

Gronkowiec złocisty - infekcje skóry

Gronkowce mają zdolność do wywoływania licznych infekcji w wielu narządach organizmu człowieka. Ze względu jednak na fakt, że obecne są na naszej skórze, najczęściej spotykane są zakażenia skóry i jej przydatków. To właśnie gronkowce są przyczyną czyraków (zapalenie okolic mieszka włosowego), jęczmienia (zapalenie gruczołów łojowych w obrębie powieki) czy zapalenia mieszków włosowych (tzw. truskawkowe nogi). Mogą również wywoływać infekcje skóry i tkanki podskórnej (cellulitis), ropnie i być przyczyną zakażenia ran pooperacyjnych.

Objawy zgłaszane przez pacjentów mogą różnić się w zależności od rodzaju infekcji, jednak najczęściej w zakażonej okolicy pojawia się obrzęk i zaczerwienienie, którym towarzyszy silny ból, a czasem również gorączka. U noworodków i małych dzieci gronkowce mogą także wywoływać zespół oparzonej skóry (w skrócie SSSS), w którym to nie bakteria, a jej toksyny prowadzą do masywnego złuszczania się naskórka. Mimo dramatycznego przebiegu większość dzieci po odpowiednim leczeniu powraca w pełni do zdrowia.

Gronkowiec złocisty - zakażenia narządów wewnętrznych

Gronkowiec złocisty ma zdolność wywoływania również poważnych infekcji narządów wewnętrznych. Na te często ciężkie w przebiegu zakażenia najbardziej narażone są osoby przewlekle chore, z osłabioną odpornością i często hospitalizowane. Gronkowce mogą lokalizować się m.in. w płucach, sercu, układzie moczowym, stawach i kościach, a także w mózgu prowadząc do rozwoju poważnych zapaleń i powstania ropni w narządach. Najniebezpieczniejsza jest jednak sepsa gronkowcowa, czyli przedostanie się bakterii do krwi. Może ona prowadzić do rozwoju wstrząsu septycznego i śmierci chorego.

Gronkowiec złocisty - zatrucia pokarmowe

Toksyny gronkowca mogą także wywoływać zatrucia po zjedzeniu skażonej żywności - najczęściej wieprzowiny i szynek. Jego objawy zwykle nie różnią się od tych spotykanych w innych zatruciach bakteryjnych - pojawiają się nudności, wymioty, biegunka i osłabienie. Jest jednak kilka sposobów na to, aby uchronić przed zatruciem siebie oraz bliskich. Zawsze przed rozpoczęciem gotowania umyj ręce - zmniejszasz wtedy ryzyko przeniesienia gronkowca z dłoni na jedzenie. Trzymaj także produkty spożywcze, które łatwo się psują (w szczególności mięso) w lodówce w odpowiednio niskiej temperaturze.

Gronkowiec złocisty - diagnostyka

Większość gronkowcowych infekcji skóry lekarz będzie w stanie rozpoznać już podczas badania w trakcie wizyty. W przypadku dużych ran oraz przy zakażeniach narządów wewnętrznych konieczne jest wykonanie posiewu materiału pobranego ze zmiany skórnej, moczu lub krwi. Hodowla pozwala również określić wrażliwości bakterii na antybiotyki i wykryć zakażenia szczepami opornymi (MRSA, VRSA). Pacjentom z zakażeniem układowym wykonuje się także badania dodatkowe, jak morfologia krwi, stężenie CRP, OB, prokalcytoniny i badania obrazowe (RTG, tomografię komputerową), aby ocenić stan ogólny chorego i ryzyko wstrząsu septycznego.

Gronkowiec złocisty - leczenie

Niezależnie od lokalizacji, leczenie infekcji gronkowcowych opiera się na terapii antybiotykami. W zakażeniach skóry antybiotyki można podawać zarówno ogólnie, jak i miejscowo w postaci kremów, maści lub aerozoli. Pomocne są również środki odkażające i maści ichtiolowe. Czasami przy ciężkich, nieustępujących mimo leczenia infekcjach może być konieczne chirurgiczne nacięcie i drenaż, np. dużego czyraka. Przy zakażeniach narządów wewnętrznych konieczna jest intensywna antybiotykoterapia ogólna - dożylna lub doustna. 


CZYTAJ TAKŻE: 

Jak przebiega zakażenie gronkowcem?

Bruzdy na paznokciach świadczą o chorobie

INTERIA.PL

W serwisie zdrowie.interia.pl dokładamy wszelkich starań, by przekazywać wyłącznie sprawdzone, rzetelne informacje o objawach i profilaktyce chorób, bo wierzymy, że świadomość i wiedza w tym zakresie pomogą dłużej utrzymać dobre zdrowie.
Niniejszy artykuł nie jest jednak poradą lekarską i nie może zastąpić diagnostyki i konsultacji z lekarzem lub specjalistą.

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL