Spis treści:
- Przyczyny zespołu złego wchłaniania
- Objawy zespołu złego wchłaniania
- Jak diagnozuje się zespół złego wchłaniania?
- Leczenie zespołu złego wchłaniania
- Dieta w zespole złego wchłaniania
Przyczyny zespołu złego wchłaniania
Przyczyn zespołu złego wchłaniania może być bardzo wiele. Do najczęstszych zalicza się:
- żółtaczkę mechaniczną,
- raka trzustki i inne choroby trzustki,
- niedobór enzymów trawiennych,
- cukrzycę,
- nieswoiste choroby zapalne jelit (np. chorobę Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego),
- nadczynność i niedoczynność przytarczyc,
- choroby układowe (np. twardzinę układową).
Poza wyżej wymienionymi zespół złego wchłaniania może być następstwem nieprawidłowości anatomicznych (np. zespołu krótkiego jelita), zaburzeń czynności motorycznej jelita lub nadmiernego rozrostu bakterii tam bytujących. Upośledzenie wchłaniania może dotyczyć jednego lub kilku składników pokarmowych. W zależności od tego, do jakiego stopnia wchłanianie pozostaje ograniczone, ustalono podział zespołu złego wchłaniania na następujące kategorie: selektywną, częściową i całkowitą.
Zobacz również:
- Chcesz wrócić do formy przed latem? Klucz to energia i metabolizmart. sponsorowany
Objawy zespołu złego wchłaniania
Rodzaj i nasilenie objawów zależą od stopnia zaawansowania choroby. Najwięcej z nich wynika z nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu pokarmowego, dlatego pacjenci dotknięci tą chorobą zgłaszają zwykle: wzdęcia, biegunki, bóle brzucha, odwodnienie i dolegliwości wynikające z braku elektrolitów.
Warto mieć na uwadze, że zaburzone wchłanianie uniemożliwia organizmowi pozyskanie pewnych witamin (głównie D, A, E, B12, kwasu foliowego) i minerałów, co może prowadzić do: niedokrwistości, zaburzeń wzrostu i odporności.
Jak diagnozuje się zespół złego wchłaniania?
Ze względu na niespecyficzność objawów świadczących o zespole złego wchłaniania u większości pacjentów prawidłowa diagnoza jest stawiana dopiero po pewnym czasie.
W celu właściwego rozpoznania choroby lekarz przeprowadza z pacjentem szczegółowy wywiad, w którym pyta o towarzyszące dolegliwości, ich nasilenie i to, kiedy się rozpoczęły. Do badań ułatwiających wykrycie schorzenia należą: badania laboratoryjne (morfologia, OB, CRP, elektrolity), badania obrazowe i endoskopia, podczas której pobiera się wycinek jelita do badań histopatologicznych. Wykrycie nieprawidłowości stwarza konieczność poszerzenia diagnostyki o chorobę będącą przyczyną zespołu złego wchłaniania. Pacjentom wykonuje się: badania serologiczne, testy oddechowe, badania aktywności enzymów i wiele innych. Wykrycie choroby podstawowej umożliwia podjęcie skutecznej terapii i poprawę jakości życia.
Leczenie zespołu złego wchłaniania
Przy zespole złego wchłaniania konieczne jest prawidłowe leczenie choroby podstawowej. Ponadto potrzebne może okazać się suplementowanie brakujących witamin, minerałów i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. Jeżeli choroba została spowodowana przez niedobór enzymów, lekarz najpewniej zaleci terapię substytucyjną.
Dieta w zespole złego wchłaniania
Ze względu na różne rodzaje zespołu złego wchłaniania i jego odmienne przyczyny nie można wyznaczyć jednej diety, która będzie optymalna dla wszystkich pacjentów. Jeżeli zdiagnozowano u ciebie zespół złego wchłaniania, zapytaj swojego lekarza prowadzącego o to, jakich produktów unikać i jakie wprowadzić do diety. Cenna może okazać się również wizyta u dietetyka, który skomponuje plan żywieniowy dostosowany specjalnie do ciebie.
Uniwersalną zasadą, o której powinni pamiętać pacjenci chorujący na zespół złego wchłaniania, jest kolejność jedzenia: konsumpcję powinno rozpoczynać się od pokarmów najłatwiej poddających się trawieniu.
CZYTAJ TAKŻE:
Siedem zasad żywieniowych w zespole jelita drażliwego
